افکار

مردمانی بسیار
ذهن‌ها در قفسند
روشنی در تله ی شب به تباهیست انگار
دیوها بیدارند
رخت هوری بر تن
راه افکار به کج راهه ی خود می رانند
و پر از اندوهم
کاشکی ذهن منم قفلی داشت...